Op 8 februari jl. is Netje Smits overleden, op 85-jarige leeftijd. De meesten van u zullen haar niet kennen. Netje trad niet op de voorgrond, ze was bescheiden. Maar wie de kerk van Berkel binnen komt, kan kennismaken met wat Netje in alle rust en stilte voor de parochie heeft gedaan. In de koepel van de apsis heeft zij de tronende Christusfiguur gerestaureerd; inmiddels al weer ruim 40 jaar geleden. Alle beelden in de kerk zijn door haar beschilderd – gepolychromeerd, met een technische term. De 14 staties van de kruisweg, aanvankelijk helemaal wit, zijn door haar van een lichte kleur voorzien. En jaarlijks konden we genieten van de beelden van de kerststal, door haar gemaakt. Netje was kunstzinnig, ze had de Tekenacademie in Tilburg doorlopen en naast werken voor zichzelf heeft ze haar talenten ingezet voor de parochie. Daarnaast was ze jarenlang lid van het gemengd koor. Met [...]

De jaarwisseling kwam voor mij persoonlijk met een lach en een traan. Vlak vóór Kerstmis overleed mijn tante zuster. 100 Jaar. Een geweldig mens met wie ik een fijne band had. Nuchter, hartelijk, een mooi geloof en een leven lang hard gewerkt in dienstbaarheid. En hoewel je met mensen van deze leeftijd weet dat het geen tien jaar meer duurt, is het toch zuur als corona een verzwakte gezondheid hard treft. En net na de jaarwisseling werd ik voor de elfde maal oudoom. Dat klinkt misschien wel oud, maar mijn neefjes en nichtjes zitten nu in de leeftijd dat er gezinnen gesticht worden. Voor deze neef en zijn vrouw was het de eerste maal, dus veel verandering en veel geluk voor dit jonge gezin. Zo met dit overlijden en met deze geboorte bedacht ik me dat we allemaal opschuiven. Ieder jaar een jaartje erbij, en langzaamaan rolt iedereen in [...]

Soms vragen mensen mij tijdens een huisbezoek om advies. Ik weet mij daar niet echt raad mee. Ik heb zoveel minder levenservaring dan de meeste van mijn gesprekspartners. Dan zeg ik iets als: “Ik ben hier om te luisteren en om af en toe een vraag te stellen. Ik heb niet zoveel te geven.” Ik leer juist zelf zoveel van al die gesprekken. Over omgaan met lijden en dood bijvoorbeeld. Mensen hebben vaak een diepe kracht in zichzelf om daarmee om te gaan. Daar kan ik alleen maar bewonderend bij stamelen. Laatst hoorde ik bij iemand: “Haast je als je tijd hebt, dan heb je tijd als je haast hebt.” Ik heb deze uitspraak zo vaak in mijzelf herhaald, dat ik niet meer weet van wie ik ‘m gehoord heb. Mijmerend probeer ik er iets van toe te passen in mijn eigen leven. En soms herhaal ik deze wijsheid [...]

Het nieuwe jaar is alweer enkele weken oud. Na een vakantie van twee weken rondom Kerstmis en Nieuwjaar, ben ik in het dagelijkse werk weer druk met kostprijsberekeningen voor drinkwaterproductie en afvalwaterzuivering. Er komt heel wat bij kijken om water voor consumptie gereed te maken. En ook zijn er vele deelprocessen nodig om het water dat wij gebruikt hebben, weer zo te zuiveren dat het terug kan stromen in het oppervlaktewater zonder schade toe te brengen aan de natuur. Processen van zuivering kunnen we ook als beeld gebruiken voor ons lichamelijk en geestelijk welzijn. Wat moeten we niet of niet overmatig eten en drinken, zonder dat ons lichaam hiervan last heeft en schade ondervindt? Misschien wel blijvende schade. En waar moeten we onze zintuigen en geest niet mee belasten, om ervoor te zorgen dat er geen schade optreedt? Wat zouden we wel moeten doen voor ons geestelijk welzijn? Nu [...]

Onze wereld maakt lawaai om de stem van God toch maar niet te horen. Waarom eigenlijk? Omdat de boodschap van Jezus geen gemakkelijke…  geen  aantrekkelijke  boodschap is. Dar Rijk Gods namelijk waarover Hij voortdurend praat en waartoe Hij iedere mens, keer op keer, uitnodigt, is geen supermarkt, waar naar onze smaak en naar onze verlangens  wat te halen is. Dat Rijk Gods is precies het tegenover gestelde en gaat in tegen onze hebzuchtige geest en mentaliteit. In het Evangelie staat geschreven dat het Rijk Gods met geweld veroverd moet worden. Geloven in Jezus als de levende openbaring van het Rijk Gods is geen gemakkelijke opgave. Het is meer dan bidden alleen. Het is de moed en de durf om de gestalte en het beeld van Jezus zichtbaar te maken in onze kleine wereld. Ons geloven wordt pas geloofwaardig als we hieraan werken met vallen en opstaan. Het is een [...]

In de loop van dit jaar zal ons land er een nieuwe heilige bijkrijgen: Titus Brandsma, een pater karmeliet, die in 1881 in Friesland geboren is, maar opgroeide en werkzaam was in Megen, Oss en Nijmegen. In 1942 werd hij in het concentratiekamp Dachau om het leven gebracht, omdat hij zich krachtig verzet had tegen de nazipropaganda. Een nuchtere Nederlander zou kunnen vragen: “Een heilige, wat moeten we daarmee? Zijn dat geen mensen uit het verleden? Oude koek?” Het klopt dat Titus Brandsma in de eerste helft van de vorige eeuw leefde, maar voor het overige was hij een man van de tijd. Hij was wetenschapper, rector van de Nijmeegse universiteit, gaf colleges en lezingen, maar was ook journalist,  publicist en redacteur van tijdschriften en bladen. Hij wist goed wat er in de wereld gaande was en leverde al in de jaren dertig forse kritiek op de nationaalsocialistische ideologie [...]

De komende feestdagen – Kerstmis en de jaarwisseling – hoe zit het met onze vrijheid en vrede? De Advent, de tijd van voorbereiding op de komst van het Kerstkind, is bijna voorbij. Nog maar enkele dagen en we vieren de geboorte van Gods zoon, het kindje Jezus. Vol verlangen zie ik, samen met u, uit naar deze dag. Ik moet hierbij altijd terugdenken aan de geboorte van ons eerste kindje op vierentwintig december negentienhonderdvierentachtig. Vol verwachting maar ook met enige spanning zijn Annie en ik toegeleefd naar dat moment. En onze vreugde en blijdschap, naast ook andere emoties bij deze geboorte, zijn onbeschrijfelijk. Nieuw leven, een godsgeschenk. Met die gedachte en emotie wil ik ook elk jaar weer toeleven naar Kerstmis.  Kerstmis, dat in ons moderne en welvarende Nederland vooral is geworden tot een feest van veel uiterlijkheden zoals lekker eten en drinken met het eigen gezin, familie en [...]

Nog een kleine week en er staat ons weer te wachten, dat we in vreugde en vrede de komst van de mens geworden Zoon van God mogen vieren. De Advent geeft in de Latijnse betekenis van dit woord duidelijk aan waarom het gaat. Letterlijk vertaald betekent het immers “de komst naar”. Het gaat dus om de komst van God naar deze gebroken wereld, naar onze gevallen mensheid, naar ons die Gods verlossing en verzoening nodig hebben. Als we vinden, dat onze wereld nogal behoorlijk functioneert, dat de mensheid er overal een toonbeeld is van hoge beschaving en liefdevolle saamhorigheid en dat we persoonlijk eigenlijk dus geen verlossing en verzoening nodig hebben omdat we onszelf wel kunnen redden, dan is de menswording van Gods Zoon dus niet meer van belang en zouden we het kerstfeest inderdaad steeds meer moeten beperken tot gezellige en vooral overvloedige maaltijden en het uitdelen van [...]

Onze katholieke traditie herbergt een keur aan schatten. Af en toe verdwijnt er iets naar de achtergrond, en af en toe wordt er iets naar boven gehaald van wat alweer even vergeten was. Zo zie je in de laatste tijd dat er in de Advent, dan hier, dan daar, veelal bij jonge priesters, een wat vergeten gebruik opnieuw beleefd wordt, namelijk de Gulden Mis. De vorm van deze mis spreekt, zeker in de donkere dagen voor Kerstmis, bijzonder aan. De mis wordt immers gevierd bij uitsluitend kaarslicht. Dat geeft een mooie ambiance in deze tijd waarin de symboliek van licht en donker een grote rol speelt. Christus, het Licht der wereld, is komende. Spiritueel is deze mis verbonden met Maria, die het Kind verwacht en het Licht in de wereld helpt brengen. Het volksgeloof heeft grote verwachtingen van de hulp van Maria bij de noden die in deze mis [...]

En toen was ik koster. Bij een retraite van het Sint-Janscentrum stond mijn naam op de takenlijst bij ‘afwas avondmaal’ en als koster. Afwassen kan ik wel, maar kosteren? Dat had ik nog nooit gedaan. Dat hoeft in onze parochie ook niet. In alle drie de kerken zijn er kosters om de boel in gereedheid te brengen voor de verschillende vieringen. In de Lambertuskerk regelen Bert, Jan-Karel, Piet en Tiny het. In de Caecilia werkt Jeanne samen met Ad, Bep, Marcel en Wim. In de Willibrorduskerk is Diny de vraagbaak die voor elk verzoek een oplossing vindt, samen met Ria. Het valt pas weer op wat een werk deze vrijwilligers verzetten, als je het voor de eerste keer zelf moet doen. Zoveel dingen om aan te denken, zoveel mensen om mee samen te werken. En iedereen vindt er wat van. De inrichting van de kerk en de manier van [...]