Recent heb ik het magazine ‘De Missionaire Parochie’ mogen ontvangen. Dit magazine geeft een terugblik op de twee bijzondere dagen 24 en 25 maart van dit jaar die ik, samen met nog enkele parochianen H. Joh. XXIII, mocht meemaken in Breepark te Breda. Daar kwamen uit heel Nederland zo’n duizend katholieke en ook enkele protestante gelovigen bijeen om van de Canadese priester James Mallon te horen hoe hij zijn parochie in Canada omvormde van een ingedommelde onderhoudsparochie naar een levendige en bloeiende parochie. De sleutels tot dit succes wil James Mallon delen met iedereen die is geïnteresseerd en om dat te doen reist hij over heel de aardbol. Mallon is een veelgevraagd spreker die begeesterend verteld over het hart van de eucharistie en de sleutels van de heilige Geest, evangelisatie en leiderschap daaromheen. In zijn recent verschenen boek ‘Als God renoveert, Missionaire kerk meer dan parochie alleen, uitgave 2022 [...]

Veel mensen denken vaak, dat de kerk van Jezus Christus een soort club is, waarvan je lid kunt worden-en blijven- zo lang als het je bevalt. Die kerk moet dan beantwoorden aan onze menselijke verwachtingen. Ze moet een soort ‘welzijnsvereniging’ zijn, waarin iedereen zich thuis kan voelen. Maar….hoe anders is de Kerk, in de tijd van de leerlingen van Jezus? De leerlingen muntten uit in geloof in Jezus en trouw aan Hem, zelfs als hun dit het leven kost. Die leden dienen Jezus na te volgen in Zijn liefde, ook tegenover hun vijanden. Stefanus is het grote voorbeeld van deze gemeenschap, van deze Kerk. Iedereen kan er toe behoren, zelfs diegenen, die haar aanvankelijk vervolgen zoals Poulus. In het centrum van deze Kerk en tegelijk aan haar begin en aan haar einde staat Jezus. Hij heeft haar gesticht: Hij houdt haar in stand en wacht op haar leden, als [...]

Je hoort nogal wat mensen, als het daarover gaat, zeggen dat ze van-huis-uit katholiek zijn. Bij het tv-programma ‘Tussen kunst en kitsch’ zei iemand laatst, toen bleek dat hij over de nodige kennis beschikte: “Ja, ik heb een katholieke opvoeding gehad.” Veel minder vaak hoor je iemand zeggen: “Ik ben katholiek”, laat staan: “Ik ben van harte katholiek.” De meeste katholieken in ons land – en zeker in Brabant – zijn inderdaad van-huis-uit katholiek: ze zijn in een katholiek gezin geboren, zijn gedoopt, hebben de eerste communie gedaan en zijn soms ook nog gevormd. Maar daarna wordt het voor velen allemaal wat minder helder. Als ik mensen daarnaar vraag, blijkt soms dat ze zelf niet goed weten wat ze zijn: wel of niet katholiek? Er is ook nogal wat gebeurd waardoor het allemaal minder zeker is geworden: met de maatschappij waarin we leven, met de Kerk, met het leven [...]

Een verhaal vertelt over een meisje, dat aan haar juffrouw vraagt wat heiligen zijn. De juffrouw neemt haar mee naar een kerk. Daar wijst zij op de glas-in-loodramen en de figuren die te zien zijn, wanneer de zon erop schijnt. En ze zegt dan tegen het meisje: ‘heiligen zijn mensen, waar het Licht doorheen schijnt’. Ik schrijf u dit, omdat ik op 15 mei op het sint Pietersplein stond samen met duizenden pelgrims om paus Franciscus te horen verklaren, dat o.a. Titus Brandsma was opgenomen in de canon van de heiligen. Deze heiligverklaring was een indrukwekkende plechtigheid. Ik vroeg mezelf af, hoe en wanneer men iemand ‘heilig’ noemt. Dat hoeft niet zo hoogverheven te zijn, want mijn oma is heilig voor mij. Een geweldige vrouw, die veel heeft meegemaakt en die voor mij als kleinkind een voorbeeld was in velerlei opzichten. Dat raakt aan wat paus Franciscus ooit zei: [...]

Toen ik hier net was aangesteld, stuurde een kerkganger mij een mail: “Op de lagere school kregen we uitgebreid godsdienstles. Ik heb daar vooral één ding van onthouden: Als je niet weet of je het gelooft, zeg dan dat je het wil geloven. Dat is ook goed. Wat vind jij daarvan?” In het Evangelie zegt een man: "Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp." (Marcus 9,24) En ik heb dat altijd mooi gevonden, omdat ik echt graag alles zou geloven wat onze katholieke traditie ons voorhoudt, maar dat lukt me nooit. Ik heb er altijd veel te veel vragen bij. En het is zóveel, dat kan ik nooit allemaal bevatten. Maar, als ik het wíl geloven, dan geloof ik het toch eigenlijk al? Intuïtief voel ik aan wat waar is, maar mijn verstand kan het (nog) niet begrijpen. Ik zie dat ook bij mensen om me heen. Niet alleen [...]