St. Lambertus 2017-12-15T08:11:27+00:00

GESCHIEDENIS ST. LAMBERTUSKERK

Het dorp Udenhout kent een lange geschiedenis; de vroegste vermeldingen dateren zelfs uit de 13e eeuw. De parochiehistorie is dan wel niet zo lang, maar zeker erg kleurrijk. Tot de 18e eeuw behoorden de Udenhouters onder de parochie Oisterwijk. Wel kreeg het dorp in 1488 een eigen kapel, want de groeiende bevolking had behoefte aan een eigen huis van gebed. Deze kapel ging na de Reformatie over in handen der Hervormden. Na de Franse tijd bleek het aantal niet-katholieken zo klein, dat de kapel geen functie meer vervulde en werd afgebroken.

Intussen werden de katholieke diensten in een schuurkerk gehouden, maar nog altijd in afhankelijkheid van de pastoor in Oisterwijk. In 1723 kreeg Udenhout zijn eigen parochie en werd er een nieuwe stenen schuurkerk gebouwd. Die bleek al gauw te klein en zo ontstond de wens een nieuwe, grotere kerk te bouwen. In de jaren 1840-1841 werd de huidige kerk gebouwd en op 10 oktober 1841 ingewijd. In 1951 werd de kerk vergroot met twee zijbeuken. Het gebouw staat op de monumentenlijst.

De Lambertuskerk is een zogenaamde Waterstaatskerk, omdat de bouw werd begeleid door ingenieurs van het Ministerie van Waterstaat. Het interieur van de kerk wordt gesierd door enkele fraaie kunstwerken. Het hoofdaltaar dateert van 1848. Achter in de kerk boven het portaal bevindt zich een Loret-orgel, dat in 1868 werd gebouwd en in 1996 geheel is gerestaureerd. Bijzondere vermelding verdienen ook de kerkbanken, die in de jaren 1955-1959 vervaardigd zijn door de Beierse kunstenaar Leo Bäumler. De zijwangen van de banken dragen fraai houtsnijwerk met zeer gevarieerde motieven: de litanie van alle heiligen, parabels uit het Evangelie, bloemen, bomen en verwijzingen naar Udenhoutse personen en activiteiten.

De toren St. Lambertus kent een eigen parochielied “Huis waar mensen samenkomen”, dat in 1991 is geschreven bij de viering van het 150-jarig bestaan van de huidige Lambertuskerk.